Radical30 World
Κάνετε κλικ σε μια φωτογραφία του Τίτλου ή στη λέξη Φόρουμ για να δείτε τα θέματα μας.
Σύνδεση

Έχω ξεχάσει τον κωδικό μου

Πρόσφατα Θέματα
» 5 Μαρτίου 1943: Η μεγαλύτερη νίκη της Αντίστασης.
Κυρ 06 Μαρ 2016, 12:59 από radical30

» Forsaken-2015 ******
Δευ 22 Φεβ 2016, 10:13 από radical30

» The First Grader *******
Δευ 08 Φεβ 2016, 13:05 από radical30

» Περί των "Κοινών Αγαθών"
Παρ 05 Φεβ 2016, 02:20 από radical30

» Ο δικός μου "χιονάνθρωπος"
Τετ 03 Φεβ 2016, 06:11 από radical30

» Δημήτρης Βαρδαβάς
Τετ 03 Φεβ 2016, 04:52 από radical30

» Η "Νονά"
Σαβ 23 Ιαν 2016, 06:11 από radical30

Σεπτέμβριος 2017
ΔευΤριΤετΠεμΠαρΣαβΚυρ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 

Ημερολόγιο Ημερολόγιο

Ψηφοφορία
Τροφοδοσία RSS


Yahoo! 
MSN 
AOL 
Netvibes 
Bloglines 


Παρόντες χρήστες
1 χρήστης είναι συνδεδεμένος αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 1 επισκέπτης

Κανένας

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 63, στις Τρι 01 Αυγ 2017, 20:09

Περί ''αριστερόμετρου''

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Περί ''αριστερόμετρου''

Δημοσίευση  radical30 Την / Το Κυρ 08 Μαρ 2015, 03:26


Σαβ. 07/03/15 - 15:10)


ΑΡΗ(Ι)ΣΤΕΡΟΜΕΤΡΟ


Η Iskra παραθέτει απο τον "Ημεροδρόμο" το κείμενο του Νίκου Μπογιόπουλου, με το οποίο απαντά στον Άρη Σκιαδόπουλο. Στη συνέχεια παρατίθεται το άρθρο του Α. Σκιαδόπουλου.

Ολόκληρο το κείμενο του Νίκου Μπογιοπουλου έχει ως εξής:


AΡΗ(Ι)ΣΤΕΡΟΜΕΤΡΟ

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Η συνεννοηση είναι δύσκολο πράγμα. Ακόμα και μεταξύ φίλων. Ακόμα και μεταξύ των πιο εγκάρδιων. Αλλά γι’ αυτό είναι οι φίλοι. Για να ξεδιαλύνουν τις ασυνεννοησίες. Ειδικά τις ασυνεννοησίες που προκύπτουν όχι λόγω εκείνων που είπες, άλλα λόγω εκείνων που νομίζει ο φίλος σου ότι είπες. Πάμε λοιπόν:

Ισχυρίστηκα ότι υπάρχει «αριστερόμετρο». Ο αγαπημένος μου φίλος, ο Άρης Σκιαδόπουλος, μου απάντησε (τρομοκρατημένος) ότι το μέτρο είναι κακό πράγμα γιατί του θυμίζει κανόνες που μπορεί ο ισχυρός της στιγμής να στρέψει με δογματισμό εναντίον όποιου δεν συμφωνεί μαζί του κλπ. Όμως:

1) Το μέτρο είναι μια χαρά εργαλείο. Το συγκεκριμένο δε (το «αριστερόμετρο») είναι αναντικατάστατο εργαλείο πολιτικής ανάλυσης και συνάμα επίγνωσης. Και ο κανόνας που διέπει τη χρήση του είναι αλάνθαστος: «Μέτρον άριστον»! Τέτοιοι κανόνες δεν μπορεί να προκαλούν τρόμο. Διότι πολύ απλά είναι το αντίθετο του τρόμου. Δεν φταίει το «αριστερόμετρο», λοιπόν, αν κάποιοι το μετατρέψουν σε εργαλείο του Προκρούστη. Πολύ περισσότερο δεν φταίει αυτό αν κάποιοι όταν τους μετρήσεις με το «αριστερόμετρο» βγαίνουν λίγοι. Όπως δεν φταίει η ζυγαριά που σε δείχνει λιποβαρή ή υπέρβαρο. Όπως δεν φταίει το θερμόμετρο αν έχεις πυρετό ή υποθερμία.

2) Το «αριστερόμετρο» είναι πολύ χρήσιμο. Λόγω μιας βασικής του ιδιότητας (θα τη δούμε στη συνέχεια) βοηθάει να ξεχωρίζεις τον αριστερό Κουβέλη από τον αριστερό Βελουχιώτη, για να φέρουμε ένα χοντροκομμένο παράδειγμα. Ή τον αριστερό Μπλερ και τον αριστερό Γιώργο Παπανδρέου από τον αριστερό Κάστρο.

3) Το «αριστερόμετρο» δεν εμποδίζει – ειδικά μάλιστα στη χώρα του είσαι ό,τι δηλώσεις – το δικαίωμα του ατομικού αυτοπροσδιορισμού ή της ετερότητας κανενός. Για το θολωμένο μυαλό του (τάχα μου) κομμουνιστή ή του (τάχα μου) αριστερού που το κραδαίνει σαν «μπαλτά» για να κόψει στα μέτρα του τους ανθρώπους σύμφωνα με το πώς «πρέπει» να είναι ο ένας ή ο άλλος, δεν φταίει το «αριστερόμετρο». Ούτε ο κανονικός κομμουνιστής. Γιατί ο (κανονικός) κομμουνιστής – αγαπημένε μου Άρη – παλεύει για μια κοινωνία που κι ο ένας και ο άλλος θα είναι όπως γουστάρει και θα κάνει ό,τι γουστάρει. Για την ακρίβεια παλεύει για μια κοινωνία όπου «η ελευθερία του καθενός θα είναι η προϋπόθεση για την ελευθερία όλων». Σε τι χρειάζεται συνεπώς το «αριστερόμετρο»; Στο εξής: Βοηθάει να κάνεις εκτιμήσεις σύμφωνα με τον τρόπο που πρότεινε ο Μαρξ: Αλίμονο – έλεγε – αν οι άνθρωποι είχαν για τους άλλους την άποψη που έχουν αυτοί οι άλλοι για τον εαυτό τους. Κάτι που – όπως συμπλήρωνε – αν ισχύει μια φορά στις ανθρώπινες σχέσεις στις πολιτικές σχέσεις ισχύει χίλιες φορές.

4) Που έχει κατασκευαστεί το «αριστερόμετρο»; Παντού! Σε κάθε σημείο της Γης. Από τη Μακρόνησο και το Προεδρικό Μέγαρο του Αλιέντε μέχρι τον φανοστάτη των Τρικάλων και τα «ορεινά» των Ιακωβίνων. Ποιοί το έχουν κατασκευάσει; Αμέτρητοι! Από τον Σπάρτακο, τη Ρόζα, τον Τσε Γκεβάρα και τον Λένιν, μέχρι τον Λαμπράκη, τον Ρίτσο, τον Μπελογιάννη, τον Πλουμπίδη, τον Βιδάλη και τον Νίκο τον Καραντηνό. Πώς το κατασκεύασαν; Χωρίς διαπραγματεύσεις και χωρίς καμία «δημιουργική ασάφεια»…

5) Το «αριστερόμετρο» – μα ήμουν σαφής στο άρθρο Άρη μου – δεν μετράει πόσους τόμους Απάντων του Λένιν έχεις ή δεν έχεις διαβάσει ή πόσα ποιήματα του Μαγιακόφσκι. Μετράει φυσικά την ηθική αρτιότητα, τη συνέπεια, την ανιδιοτέλεια, την αυτοθυσία, τη λεβεντιά, την εντιμότητα τα οποία (και σ’ αυτό ήμουν σαφής) αποτελούν εκ των ων ουκ άνευ προϋποθέσεις για έναν αριστερό (σσ: γι’ αυτό Άρη μου, όταν λες ότι «υπάρχουν και κάποιοι Αριστεροί που και ιδιοτελείς είναι και ανέντιμοι και αδίστακτοι» η απάντηση είναι απλή: Δεν είναι αριστεροί)…

6) Επίσης το «αριστερόμετρο» δεν κάνει μπανιστήρι στα εκλογικά παραβάν για να δει τι ψηφίζει ο καθένας. Άλλωστε δεν χρειάζεται. Και εγώ – στο άρθρο μου τουλάχιστον – δεν έθεσε τέτοιο κριτήριο. Γιατί πραγματευόμουν κάτι πολύ σοβαρότερο. Τόσο σοβαρότερο που ενίοτε υπερβαίνει την ψήφο. Για παράδειγμα, ο Χατζιδάκις δεν νομίζω να ψήφισε ποτέ ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε ο Μπαλζάκ (φαντάζομαι). Αλλά δεν θα έβγαιναν ποτέ «λειψοί» σε σχέση με πολλούς «αριστερούς» αν είχαν να μετρηθούν με το «αριστερόμετρο». Για τον λόγο που θα εξηγήσω ευθύς αμέσως.

7) Το «αριστερόμετρο», τελικά, εκείνο που μετράει είναι την ΤΑΞΙΚΗ τοποθέτηση. Το «με ποιόν είσαι». Αυτή είναι, η ταξική τοποθέτηση – εκείνο το «σκουριασμένο» και «δογματικό»: «Με το κεφάλαιο ή με τον εργάτη;» Άρη μου – που καθορίζει αν όλα αυτά τα χαρίσματα (της ηθικής αρτιότητας, της ανιδιοτέλειας, της αυτοθυσίας, της λεβεντιάς, της εντιμότητας) θα μετασχηματιστούν σε πολιτική δύναμη για την καταπολέμηση της ατιμίας, της εκμετάλλευσης και της αδικίας. Αυτή είναι – η ταξική τοποθέτηση με την πλευρά των καταπιεσμένων – που μετατρέπει την ανθρωπιά σε πολιτική συνείδηση και που παλεύει πολιτικά, κοινωνικά και ΤΑΞΙΚΑ για την «εγκαθίδρυση» (όπως γράφω) της αλληλεγγύης, της δικαιοσύνης, της τιμιότητας στον κόσμο. Κι αν αυτό ισχύει μια φορά με τους ανθρώπους, ισχύει χίλιες φορές με τα κόμματα.

Αυτή είναι – η ταξική τοποθέτηση ως προϊόν της ταξικής ανάλυσης – που βοηθάει να μετράμε τα αυτονόητα. Και συγκεκριμένα: Ότι άλλη Αριστερά είναι η Αριστερά της αστικής διαχείρισης του απάνθρωπου συστήματος της ταξικής εκμετάλλευσης κι άλλη η Αριστερά που αποτελεί πολιτική δύναμη καταπολέμησης και ανατροπής της ταξικής εκμετάλλευσης, δηλαδή της ταξικής απανθρωπιάς. Άλλη Αριστερά εκείνη για την οποία εκδίδει ανακοινώσεις υποστήριξης ο ΣΕΒ κι άλλη Αριστερά εκείνη διεκδικεί την απαλλοτρίωση των απαλλοτριωτών. Άλλη η Αριστερά που αποδίδει στο ΝΑΤΟ ρόλο «εγγυητή» της ειρήνης με την Τουρκία, κι άλλη η Αριστερά που αντιμάχεται το ΝΑΤΟ των ιμπεριαλιστών που απειλούν μονίμως να πυρπολήσουν τους λαούς της Ελλάδας και της Τουρκίας.

Δικαίωμα του καθενός να είναι και να αισθάνεται όσο αριστερός θέλει, δικαίωμα του καθενός, αριστερού ή μη, να διαλέξει όποια Αριστερά θέλει, να θεωρεί καλύτερη εκείνη ή την άλλη Αριστερά. Και δικαίωμα οποιουδήποτε (ελπίζω να αναγνωρίζεται αυτό το δικαίωμα και στην καθ’ ημάς «μειοψηφία που αντιστέκεται» που θα ‘λεγε και ο Λογοθετίδης) να κρίνει κατά τα γούστα του ποια Αριστερά είναι, τελικά, Αριστερά.

Όπως, ελπίζω, δεν υπάρχει αντίλογος στο προφανές: Αυτές οι Αριστερές, ανεξαρτήτως του πόσο ή πόσους – πραγματικούς όπως θα έλεγες κι εσύ – αριστερούς έχουν στις τάξεις τους, δεν είναι δυο ίδιες, ίσες κι όμοιες Αριστερές, Άρη μου. Μάρτυρας; Το «αριστερόμετρο»!

* Πηγή: www.imerodromos.gr

============


Ακολούθως, παρατίθεται το κείμενο του Άρη Σκιαδόπουλου, το οποίο έχει ως εξής:



ΑΜΕΤΡΟΕΠΗΣ ... ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ!

Toυ ΑΡΗ ΣΚΙΑΔΟΠΟΥΛΟΥ*

Το μέτρο. Ένα εργαλείο που μετρά, υπολογίζει, εφαρμόζει.Κι εγώ, ένας ανθρωπάκος πού ανέκαθεν τον τρομοκρατούσε κάθε μέτρο. Γιατί το μέτρο συνέπιπτε πολλές φορές με κανόνες διαχρονικής ακαμψίας. Το μέτρο, λοιπόν, σήμαινε και σύνολο κανόνων, εντός συγκεκριμένου πλαισίου, που κατέληγαν σε δόγμα. Πάνω στο δόγμα στήθηκαν όλες οι θρησκείες και στο όνομα του δόγματος οργανώθηκαν σφαγές και οδηγήθηκαν άνθρωποι στην πυρά. Μπροστά λοιπόν στό δόγμα- στο κάθε δόγμα- η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Κι αλίμονο αν αυτό, το θεσπισμένο ως η άρρητη αλήθεια, μέτρο, έπεφτε στα χέρια κάποιου παρανοϊκού. Η ιστορία έχει κάμποσα παραδείγματα πολιτικών αντιπάλων που εξανδραποδίστηκαν, ή εκτελέστηκαν, γιατί κατά την άποψη εκείνου που αποφάσιζε για το ποιος τηρεί, ή όχι, το μέτρο, οι άνθρωποι εξώκειλαν κατά την άποψη του. Καθένας, είτε οι Απόστολοι, είτε ο Χίτλερ, είτε ο Μουσολίνι, είτε ο Ροβεσπιέρος, κρατούσε το μέτρο και ουαί κι αλίμονο σ΄ όποιον ήταν εκτός του μέτρου. Μαύρο σκοτάδι που τον έφαγε.

Και ιδού προχθές πληροφορήθηκα από το φίλο μου και συνάδελφο μου Νίκο Μπογιόπουλο, ότι«φυσικά και υπάρχει Αριστερόμετρο». Αυτό ομολογώ ότι με εξέπληξε και με προβλημάτισεβαθύτατα. Μάλιστα, έμαθα ότι η απόλυτη τήρηση αυτού του Αριστερόμετρου στοχεύει να βγάλει από άλλα τάρταρα τους λαούς για να κατακτήσουν τον Όλυμπο. Κι ένοιωσα ακόμα πιο δυσάρεστα όταν ο Νίκος διαπιστώνει πως κάποιος μπορεί να είναι τίμιος,ανιδιοτελής, αλληλέγγυος, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αριστερός, επειδή δεν πληροί την αναγκαία συνθήκη που θα μετέτρεπε όλα αυτά τα χαρίσματα σε πολιτική δύναμη καταπολέμησης της ατιμίας, της εκμετάλλευσης και της αδικίας. Και, εν ολίγοις, όποιος δεν κατέχει γρι από Μανιφέστο και Κεφάλαιο και δεν μετέχει των κινητοποιήσεων, δεν μπορεί να ονομάζεται αριστερός. Χωρίς βέβαια να συμπληρώσει ότι υπάρχουν και κάποιοι Αριστεροί που και ιδιοτελείς είναι και ανέντιμοι και αδίστακτοι.

Αυτά όλα όμως, σήμερα το 2015, ηχούν κάπως παράξενα. Και πολύ φοβούμαι πως αν ισχύει αυτό τοΑριστερόμετρο τότε το κουστούμι θα μείνει μισοέτοιμο. Για τον απλούστατο λόγο, ότι δεν πέρασαν όλοι από την ΚΝΕ κι όλοι δεν είναι μέλη του Κόμματος. Εν τούτοις, πολλοί είναι εκείνοι που διεκδικούν το δικαίωμα να σκέφτονται ως αριστεροί, να ψηφίζουν το ΚΚΕ, ή την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ή το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά να μην είναι κι έτοιμοι για τη μεγάλη επανάσταση. Τουλάχιστον,όχι ακόμα.

Όταν όμως, τους κόβεις κουστούμι με Αριστερόμετρο, Ε, τότε οι άνθρωποι αυτοί μπορεί και να απογοητευθούν, διότι ίσως δεν διαθέτουν την προσαρμοστικότητα και την αυστηρή πειθαρχία της Λιάνας, που αγωνίζεται για να μας πάει στον Όλυμπο!

Και θυμάμαι παρεμπιπτόντως τώρα μια σκηνή από «Τα παιδιά από το Αρμπάτ». Είναι μια ομάδα, πού οδηγούνται στη Σιβηρία ως αντισταλινικοί. Σταματάνε το βράδυ σ΄ ένα χάνι να ξεκουραστούν και πιάνουν την κουβέντα. Όλοι είναι εναντίον του Στάλιν, πλην ενός γέροντα, που τον υπερασπίζεται λυσσαλέα. Οπότε τον ρωτούν:

-Εντάξει εμείς ρε μάστορα. Δίκαια τραβολογιόμαστε, εσύ όμως γιατί, αφού είσαι και Σταλινικός;

Κι απάντησε ο γέροντας:

- Για το δικαίωμα τής ετερότητας.

Κι εγώ τώρα που συμφωνώ με το γέροντα για το δικαίωμα της ετερότητας, δεν ξέρω αν είμαι εκτός Αριστερόμετρου. Δεν ξέρω κι αν κατηγορηθώ ως οπορτουνιστής (άλλη μεγάλη κουβέντα κι αυτή). Δεν ξέρω πάλι αν μπορώ εύκολα να κατηγορήσω όποιον σήμερα δηλώνει αριστερός αλλά το βλέπει λίγο χλωμό να ξεσηκωθούν οι μικροαστοί να κάνουν τη μεγάλη επανάσταση. Ξέρω όμως αρκετούς που ψηφίζουν το ΚΚΕ και είναι εκτός Αριστερόμετρου. Ξέρω κι άλλους που ψηφίζουν ΑΝΤΑΡΣΥΑ κι είναι επίσης εκτός Αριστερόμετρου, αλλά και Μαρξιστές διανοούμενους και ακαδημαϊκούς που παίζουν στα δάχτυλα το Μαρξ και το Μανιφέστο, που δεν είναι δεξιοί, αλλά ψηφίζουν άλλα κόμματα της αριστεράς, αλλά δηλώνουν αριστεροί. Το ζήτημα είναι ότι δεν έχουν αυτό το γ........νο πιστοποιητικό από το οποίο προκύπτει ότι βρίσκονται εντός Αριστερόμετρου!

Έτσι λοιπόν, εμείς οι...αμετροεπείς αριστεροί, είμαστε καταδικασμένοι στην απόλυτη μοναξιά και την περιφρόνηση. Ανάξιοι τού Ολύμπου! Περιφέρουμε μόνο το σαρκίο μας απέλπιδες και απροστάτευτοι. Άξιοι μόνο της ταξικής κολάσεως.

Υ.Γ. Μια απορία, αν δύναται κανείς παρακαλώ να μου την λύσει: Είναι γνωστό ότι οι Τούρκοι απέσυραν προχθές τα σχέδια τους για το Αιγαίο ύστερα από παρέμβαση του ΝΑΤΟ. Το ΚΚΕ στην ανακοίνωση επισημαίνει ότι

«τα διαβήματα διαμαρτυρίας τής ελληνικής Κυβέρνησης στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ δεν μπορούν να κρύψουν ότι στην πράξη αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι η ενσωμάτωση της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, όχι μόνο δεν μπορεί να εξασφαλίσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, αλλά γεννά κινδύνους και βάζει το λαό σε νέες περιπέτειες».

Μήπως δηλαδή έκαμε άσχημα το ΝΑΤΟ που απέτρεψε τους Τούρκους, ή μήπως θά πρεπε να μην ήμασταν στο ΝΑΤΟ και να εμπλακούμε;


---------------------------------
*Πηγή: www.imerodromos.gr
Σάββατο 7 Μαρτίου 2015










_________________
@radical30
avatar
radical30
Admin

Εγγραφή : 28/09/2009
Δημοσιεύσεις : 3499
Τόπος : Πόρτο Ράφτη
Ηλικία : 87

http://radicalrvolution-radical30.blogspot.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης