Radical30 World
Κάνετε κλικ σε μια φωτογραφία του Τίτλου ή στη λέξη Φόρουμ για να δείτε τα θέματα μας.
Σύνδεση

Έχω ξεχάσει τον κωδικό μου

Πρόσφατα Θέματα
» 5 Μαρτίου 1943: Η μεγαλύτερη νίκη της Αντίστασης.
Κυρ 06 Μαρ 2016, 12:59 από radical30

» Forsaken-2015 ******
Δευ 22 Φεβ 2016, 10:13 από radical30

» The First Grader *******
Δευ 08 Φεβ 2016, 13:05 από radical30

» Περί των "Κοινών Αγαθών"
Παρ 05 Φεβ 2016, 02:20 από radical30

» Ο δικός μου "χιονάνθρωπος"
Τετ 03 Φεβ 2016, 06:11 από radical30

» Δημήτρης Βαρδαβάς
Τετ 03 Φεβ 2016, 04:52 από radical30

» Η "Νονά"
Σαβ 23 Ιαν 2016, 06:11 από radical30

Οκτώβριος 2017
ΔευΤριΤετΠεμΠαρΣαβΚυρ
      1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031     

Ημερολόγιο Ημερολόγιο

Ψηφοφορία
Τροφοδοσία RSS


Yahoo! 
MSN 
AOL 
Netvibes 
Bloglines 


Παρόντες χρήστες
1 χρήστης είναι συνδεδεμένος αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 1 επισκέπτης

Κανένας

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 63, στις Τρι 01 Αυγ 2017, 20:09

Τριάντα εννιά «πολυτεχνεία» είναι αρκετά!

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Τριάντα εννιά «πολυτεχνεία» είναι αρκετά!

Δημοσίευση  radical30 Την / Το Παρ 09 Νοε 2012, 04:07

Τριάντα εννιά «πολυτεχνεία» είναι αρκετά!
Tου Νίκου Ράπτη*

«Ένα-δύο-τρία, πολλά Πολυτεχνεία!»: Ακροαριστερό σύνθημα στις επετειακές πορείες της 17ης Νοεμβρίου...

Φέτος στα σχολεία θα γιορτάσουμε την 39η επέτειο του «πολυτεχνείου». Θεωρώ πως αυτός ο εορτασμός δεν δικαιολογείται πια ούτε πολιτικά, ούτε παιδαγωγικά, ούτε ιστορικά.

Η ελληνική ιστορία βρίθει από πολύνεκρες συγκρούσεις μεταξύ εξεγερμένων διαδηλωτών και δυνάμεων ασφαλείας(«πετσωματικά», «ευαγγελικά», «ιουλιανά» κ.ά). Είναι φυσικό βέβαια το «πολυτεχνείο» να συγκινεί ιδιαίτερα εκείνους που το... έζησαν. Αλλά ανάλογη συγκινησιακή φόρτιση, ηρωοποίηση και διόγκωση της σημασίας των γεγονότων. βρίσκουμε σε κάθε ομάδα που συγκροτείται με βάση την βία και τους νεκρούς «της» (από ακραίες ομάδες κάθε είδους ως οπαδούς ποδοσφαιρικών ομάδων).

Πολιτικά το «πολυτεχνείο» δεν είναι παρά ο καθεστωτικός εορτασμός της «μεταπολίτευσης».Προσφέρει ιδρυτικό μύθο και νομιμοποιητική αφήγηση. Αποτελεί το ανάλογο του εορτασμού της «εθνοσωτηρίου επαναστάσεως» της περιόδου 1967-1974 ή του «Γράμμου-Βίτσι» προηγουμένως.

Το μήνυμα είναι πως η «μεταπολίτευση» πρόσφερε «ψωμί» (εκσυγχρονισμό), «παιδεία» (διεύρυνση ευκαιριών) και «ελευθερία» (αβασίλευτη πλουραλιστική δημοκρατία).

Όμως πλέον συνειδητοποιείται, πως το 1974 εμπεδώθηκε μια πολιτική τάξη που απέτυχε στα πλείστα από όσα διακηρύσσει ως επιτεύγματά της. Σήμερα η «μεταπολίτευση» κλείνει τον κύκλο της έχοντας οδηγήσει την πατρίδα σε πολύπλευρη χρεοκοπία -είναι λογικό να κλείσει τον κύκλο του και ο καθεστωτικός της εορτασμός, το «πολυτεχνείο».

Παιδαγωγικά, ο εορτασμός του «πολυτεχνείου» παρουσιάζει εγγενή προβλήματα. Υποστηρίζεται από σύγχρονα και οικεία εποπτικά μέσα, γεγονός που δημιουργεί στα παιδιά την ψευδαίσθηση πως έχουμε εδώ κάτι πολύ πιο «πραγματικό» από ότι η 25η Μαρτίου ή η 28η Οκτωβρίου.

Εξοπλισμένοι με φωτογραφίες, ηχητικά ντοκουμέντα και κινηματογραφικές ταινίες εγχαράσσουμε σε παιδιά και εφήβους σκηνές όπου παιδιά και έφηβοι διακηρύσσουν πόσο αναγκαία είναι η σύγκρουση με τις αρχές, η κατάληψη σχολείων και σχολών, οι διαδηλώσεις και η πεζοδρομιακή ρήξη με το σύστημα.

Οι απεγνωσμένες και αμήχανες υπενθυμίσεις των εκπαιδευτικών (ή μερίδας τους) πως «τότε είχαμε δικτατορία ενώ τώρα δημοκρατία και άρα αυτές οι "μορφές πάλης" δικαιολογούνταν τότε αλλά όχι τώρα», είναι καταδικασμένες να πέσουν στο κενό.

Παιδαγωγικά, το μήνυμα του «πολυτεχνείου» είναι σαφές: από τη μια είναι το κράτος, από την άλλη ο λαός· το κράτος είναι πάνοπλο και αδίσταχτο, ο λαός αθώος και ιδεαλιστής· το κράτος πνίγει τον λαό στο αίμα, αλλά στο τέλος η επανάσταση νικάει. Πρόκειται για τελετή μύησης στον αντιεξουσιασμό.

Ιδεατά, όσα παιδιά «καταπιούν αμάσητη» την προπαγάνδα καλούνται να γίνουν κουκουλοφόροι. Όσα αντιδράσουν, δικαιολογούν δια της επαγωγικής μεθόδου και την χούντα, και στρέφονται φυσιολογικά στην (διαθέσιμη πλέον) ακροδεξιά.

Τέλος, ο εορτασμός του «πολυτεχνείου» είναι αδικαιολόγητος ιστορικά. Το ζήτημα δεν είναι τόσο η σημασία του στις πολιτικές εξελίξεις επί δικτατορίας, αλλά αυτή καθαυτή η σημασία της περιόδου 1967-1974 στην νεοελληνική ιστορία! Αλήθεια τι είναι αυτό που καθιστά τόσο σημαντική την χούντα, πέραν του ότι τη θυμόμαστε ή ότι στα αποκαΐδια της στήθηκε το σημερινό καθεστώς;

Όμως Λυδία λίθος της σημασίας των ιστορικών γεγονότων, δεν μπορεί να είναι οι αναμνήσεις των ζωντανών ή οι κομματικές τους υστεροβουλίες.
Σε ένα σχολείο που έχει διαγράψει από την μνήμη του τον Μακεδονικό Αγώνα, τους Βαλκανικούς Πολέμους, την ΕΟΚΑ κ.ά, ο υποχρεωτικός ολοήμερος εορτασμός της «17 Νοέμβρη» αποτελεί παραφωνία.

Πηγή: ppol.gr - *
Ο Νίκος Ράπτης είναι εκπαιδευτικός

---------

Με μια βασικότατη διαφορά, την οποία παραβλέπει ο κ. Ν.Ράπτης: Και σήμερα
μια νέου τύπου δικτατορία βιώνουμε και μάλιστα κατά πολύ σκληρότερη εκείνης των Συνταγματαρχών. Είναι η χούντα των λευκών κολλάρων της ΕΕ
και του 4ου Ράιχ. Κατά τα άλλα συμφωνούμε με τον αρθογράφο...

@radical30

_________________
@radical30
avatar
radical30
Admin

Εγγραφή : 28/09/2009
Δημοσιεύσεις : 3499
Τόπος : Πόρτο Ράφτη
Ηλικία : 87

http://radicalrvolution-radical30.blogspot.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης