Radical30 World
Κάνετε κλικ σε μια φωτογραφία του Τίτλου ή στη λέξη Φόρουμ για να δείτε τα θέματα μας.
Σύνδεση

Έχω ξεχάσει τον κωδικό μου

Πρόσφατα Θέματα
» 5 Μαρτίου 1943: Η μεγαλύτερη νίκη της Αντίστασης.
Κυρ 06 Μαρ 2016, 12:59 από radical30

» Forsaken-2015 ******
Δευ 22 Φεβ 2016, 10:13 από radical30

» The First Grader *******
Δευ 08 Φεβ 2016, 13:05 από radical30

» Περί των "Κοινών Αγαθών"
Παρ 05 Φεβ 2016, 02:20 από radical30

» Ο δικός μου "χιονάνθρωπος"
Τετ 03 Φεβ 2016, 06:11 από radical30

» Δημήτρης Βαρδαβάς
Τετ 03 Φεβ 2016, 04:52 από radical30

» Η "Νονά"
Σαβ 23 Ιαν 2016, 06:11 από radical30

Σεπτέμβριος 2017
ΔευΤριΤετΠεμΠαρΣαβΚυρ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 

Ημερολόγιο Ημερολόγιο

Ψηφοφορία
Τροφοδοσία RSS


Yahoo! 
MSN 
AOL 
Netvibes 
Bloglines 


Παρόντες χρήστες
4 χρήστες είναι συνδεδεμένοι αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 4 επισκέπτες

Κανένας

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 63, στις Τρι 01 Αυγ 2017, 20:09

1991 - 2011, Είκοσι χρόνια μετά τι; (***)

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

1991 - 2011, Είκοσι χρόνια μετά τι; (***)

Δημοσίευση  radical30 Την / Το Δευ 09 Ιαν 2012, 08:08



Γιατί έπεσε η Σοβιετική Ένωση πριν από είκοσι χρόνια; Γιατί κατέρρευσε ο «υπαρκτός»; Μπορούσε να γίνει διαφορετικά;
Και ποιες ήταν οι επιπτώσεις στον κόσμο; Δεν ξέρω αν όλα αυτά έχουν απαντηθεί επαρκώς με πολιτικά, κοινωνιολογικά
και ιδεολογικά εργαλεία.

Αν ρίξουμε μια ματιά στον σύγχρονο κόσμο, θα δούμε ότι δεν είναι καλύτερος και πιο ευτυχισμένος, πιο δίκαιος και πιο ανθρώπινος από τότε. Ίσως να συμβαίνει και το αντίθετο μάλιστα. Το μόνο σίγουρο αποτέλεσμα είναι ότι μετά την πτώση
του «υπαρκτού» έπαψαν να φοβούνται οι έχοντες και κατέχοντες και άρχισε το τρέμουλο των μαζών.

Ο διπολικός κόσμος αντικαταστάθηκε από τον μονοπολικό της μιας και μοναδικής (αμερικάνικης) υπερδύναμης. Και αυτό το μοντέλο όμως έχει ήδη αμφισβητηθεί και αποδυναμωθεί. Βαδίζουμε προς έναν πολυπολικό κόσμο που ωστόσο κανένας δεν μας εγγυάται ότι θα είναι πιο ειρηνικός και πιο δημοκρατικός από τον ψυχροπολεμικό διπολισμό.

Η Σοβιετική Ένωση δεν ήταν απλά ένα κράτος έθνος. Ήταν κάτι πολύ περισσότερο. Προϊόν της Οκτωβριανής Επανάστασης και του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου η ΕΣΣΔ, ταυτίστηκε με το πρώτο και μοναδικό μέχρι σήμερα εγχείρημα για την υπέρβαση του καπιταλισμού. Ένα εγχείρημα από το οποίο, όπως έλεγε το Κομμουνιστικό Μανιφέστο, «οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν παρά μόνο τις αλυσίδες τους».

Ανεξάρτητα λοιπόν με το πώς απαντά κανείς στο ιστορικό ερώτημα, αν δηλαδή ήταν η κατάλληλη στιγμή και ο κατάλληλος χώρος ( η τσαρική Ρωσία του 1917), για να επιτύχει ένα τέτοιο εγχείρημα, αυτή καθαυτή η μοναδικότητά του, του έδωσε έναν ξεχωριστό απελευθερωτικό συμβολισμό.

Η κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, η παιδεία και η υγεία με ίσες προσβάσεις για όλους, η γρήγορη ανάπτυξη που άφηνε πίσω της την καθυστέρηση αιώνων και τέλος η μεγάλη αντιφασιστική νίκη του λαού της Σοβιετικής ένωσης με βαρύ τίμημα , δημιούργησαν για τους φτωχούς και καταπιεσμένους όλου του κόσμου την έννοια της «Σοβιετικής Πατρίδας».
Μιας Πατρίδας που φαινόταν ότι ανήκει σε όλους τους λαούς. Κάθε επιτυχία των Σοβιετικών τους έδινε ελπίδα και προσδοκία. Ο νέος κόσμος ήταν παρών και επέτρεπε στους εργαζόμενους της Δύσης να οραματίζονται και κυρίως τους παρότρυνε να διεκδικούν.

Έτσι η Σοβιετική Ένωση ήταν για κάποιες δεκαετίες το ζωντανό παράδειγμα ότι υπάρχει και άλλος κόσμος, υπάρχει και άλλος δρόμος, ο καπιταλισμός και η βαρβαρότητά του δεν είναι η μοίρα του ανθρώπου.

Τα πράγματα βέβαια πήραν τον δρόμο τους. Η κατάρρευση ήλθε να διαψεύσει την πιο μεγάλη ελπίδα και την πιο τολμηρή ιδέα που γεννήθηκαν ποτέ στον κόσμο. Αλλά σε είκοσι χρόνια από την ληξιαρχική πράξη διάλυσης της ΕΣΣΔ και την περίφημη διακήρυξη περί του τέλους της ιστορίας, ο καπιταλισμός – στην ακραία νεοφιλελεύθερη εκδοχή του – από νικητής μετατρέπεται σε ηττημένο. Βυθίζεται σε μια μεγάλη κρίση – όχι μόνο δημοσιονομική – αλλά γενικευμένη και σύνθετη.

Στον ορίζοντα αυτής της κρίσης τι υπάρχει ; Η κρίση του ΄29 δεν επιλύθηκε με οικονομικά εργαλεία, αλλά με τον πόλεμο. Ανατριχιαστικό ακούγεται. Οι εργαζόμενοι όμως σήμερα, που ζουν τον σκληρό καπιταλισμό που ακολούθησε την πτώση
της Σοβιετικής ένωσης, έχουν κατανοήσει ότι η λύση δεν μπορεί να είναι η αναθεμελίωση αυτού του καπιταλισμού, του χρηματιστικού κεφαλαίου και του τζόγου.

Είκοσι χρόνια μετά την ΕΣΣΔ, χρειαζόμαστε όσο ποτέ άλλοτε , μια νέα αρχή , ένα όραμα, μια προοπτική που να εμπνέει και να αναδεικνύει τις προτεραιότητες της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης , της εγρήγορσης για το περιβάλλον και
της ειρήνης. Μιας ειρήνης που οι λαοί δεν χάρηκαν ποτέ από το τέλος του πολέμου (1945) μέχρι και σήμερα.

Αυτές οι προτεραιότητες δεν μπορούν να υπηρετηθούν πια μόνο με μεταρρυθμίσεις και επιδιορθώσεις σε εθνικά επίπεδα, αλλά με αλλαγές και ρήξεις διεθνικού και οικουμενικού χαρακτήρα.

_________________
@radical30
avatar
radical30
Admin

Εγγραφή : 28/09/2009
Δημοσιεύσεις : 3499
Τόπος : Πόρτο Ράφτη
Ηλικία : 87

http://radicalrvolution-radical30.blogspot.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή

- Παρόμοια θέματα

 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης