Radical30 World
Κάνετε κλικ σε μια φωτογραφία του Τίτλου ή στη λέξη Φόρουμ για να δείτε τα θέματα μας.
Σύνδεση

Έχω ξεχάσει τον κωδικό μου

Πρόσφατα Θέματα
» 5 Μαρτίου 1943: Η μεγαλύτερη νίκη της Αντίστασης.
Κυρ 06 Μαρ 2016, 12:59 από radical30

» Forsaken-2015 ******
Δευ 22 Φεβ 2016, 10:13 από radical30

» The First Grader *******
Δευ 08 Φεβ 2016, 13:05 από radical30

» Περί των "Κοινών Αγαθών"
Παρ 05 Φεβ 2016, 02:20 από radical30

» Ο δικός μου "χιονάνθρωπος"
Τετ 03 Φεβ 2016, 06:11 από radical30

» Δημήτρης Βαρδαβάς
Τετ 03 Φεβ 2016, 04:52 από radical30

» Η "Νονά"
Σαβ 23 Ιαν 2016, 06:11 από radical30

Μαϊος 2017
ΔευΤριΤετΠεμΠαρΣαβΚυρ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031    

Ημερολόγιο Ημερολόγιο

Ψηφοφορία
Τροφοδοσία RSS


Yahoo! 
MSN 
AOL 
Netvibes 
Bloglines 


Παρόντες χρήστες
2 χρήστες είναι συνδεδεμένοι αυτήν την στιγμή:: 0 μέλη, 0 μη ορατοί και 2 επισκέπτες

Κανένας

Περισσότεροι χρήστες υπό σύνδεση 39, στις Τρι 19 Φεβ 2013, 11:39

Λεωνίδας Κύρκος!!!

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Λεωνίδας Κύρκος (2)

Δημοσίευση  radical30 Την / Το Δευ 29 Αυγ 2011, 23:12

<<Τέλος γενιάς>>
του Νίκου Μπίστη

Οι τίτλοι τέλους εποχής έχουν πέσει προ πολλού. Με τον Λεωνίδα εξαντλούνται σιγά σιγά και οι τίτλοι τέλους γενιάς. Τελειώνει βιολογικά η φοβερή «πουρναρογενιά»- όπως την αποκαλούσε ο Μπάμπης Δρακόπουλος- της Εθνικής Αντίστασης. Τελευταίοι φεύγουν οι τότε νεότεροι, η σπουδάζουσα, οι Επονίτες. Ένας από αυτούς ήταν ο Κύρκος. Αυτά τα δεκαεφτάχρονα αγόρια και κορίτσια που μπήκαν στον αγώνα κατά του κατακτητή, πολεμούσαν και τραγουδούσαν για μια ζωή ελεύθερη και ωραία, θέλανε λεύτερη πατρίδα και πανανθρώπινη την λευτεριά.

Απολύτως φυσιολογικά οι περισσότεροι έγιναν κομμουνιστές και ακολούθησαν τον δύσκολο, μαρτυρικό και αντιφατικό δρόμο. (Αυτή η πραγματικότητα -ότι τα πιο φωτισμένα μυαλά της τότε νέας γενιάς προσχώρησαν στο κόκκινο- πρέπει να προβληματίσει όσους αβασάνιστα ταυτίζουν το κόκκινο με το μαύρο παραβλέποντας άθελα τους την απελευθερωτική δύναμη που συμπύκνωνε για χρόνια το κόκκινο). Επίσης απολύτως φυσιολογικά ότι οι περισσότεροι από τους ηγέτες της ΕΠΟΝ, με κόπο και απέραντη οδύνη, διαχώρισαν την θέση τους από το Σοβιετικό μοντέλο, και πρωτοστάτησαν στην συγκρότηση του ΚΚΕ Εσωτερικού, του κόμματος που μπόλιασε την πολιτική ζωή του τόπου με νέες ιδέες , νέο ύφος και ήθος στην άσκηση πολιτικής.

Ο πιο τυπικός, ο πιο χαρισματικός και ο πιο αναγνωρίσιμος εκπρόσωπος αυτού του πολιτικού και πολιτισμικού χώρου (Το κόμμα του Κύρκου που έχει γραμματέα τον Δρακόπουλο, λέγανε
για το ΚΚΕ Εσωτερικού) ήταν ο Λεωνίδας. Μερικοί -ανάμεσα τους και φίλοι του- έφτιαξαν μια κάπως γλυκερή εικόνα του Λεωνίδα, του ήπιου ρήτορα που έπαιζε και φυσαρμόνικα ενώ σφύριζε πανέμορφα την ενάτη του Μπετόβεν. Αυτή ήταν η μία του πλευρά, αναπόσπαστο κομμάτι του χαρακτήρα του και της αστικής παιδείας του. Όσοι όμως είχαμε την χαρά να συμπορευτούμε κάποιες στιγμές και να συγκρουστούμε κάποιες άλλες μαζί του γνωρίσαμε και την τραχιά, πεισματική πλευρά του αγωνιστή που παλεύει με πάθος, ανυποχώρητα για τις ιδέες του. Γιατί αυτό ήταν κυρίως ο Λεωνίδας, άνθρωπος των ιδεών και των μεγάλων πολιτικών αποφάσεων. Το πώς αξιολογεί ο καθένας τις πολιτικές αποφάσεις που πήρε ο Λεωνίδας είναι άλλη υπόθεση και αυτό θα το κάνει με ψυχραιμία η Ιστορία. Γιατί πολλές από τις αποφάσεις του σφράγισαν την πορεία της Αριστεράς και του τόπου. Διάσπαση του 68, συγκρότηση ΣΥΝ με τον Χαρίλαο Φλωράκη, το δύσκολο 89 είναι οι πιο χαρακτηριστικές.

Κλείνοντας αυτό το σημείωμα μνήμης και τιμής θα μεταφέρω μια συνομιλία με τον Λεωνίδα που χαρακτηρίζει τον άνδρα. Ο Λεωνίδας, ως γνωστόν, παρά την αυστηρή κριτική που ασκούσε στην Σοβιετική Ένωση ήταν από τους «φιλοσοβιετικούς» του ΚΚΕ Εσωτερικού. Του ασκήθηκε, μάλιστα εκ των έσω κριτική, ότι αυτό του το «κόλλημα», η άρνηση του να κόψει ένα νεκρό ομφάλιο λώρο καθυστέρησε την χειραφέτηση του κόμματος του. Ο Λεωνίδας με πείσμα επέμενε: «Ας μην ήταν ο σοβιετικός στόλος στην Μεσόγειο και σου λέω εγώ τι πάρτυ θα κάνανε οι Αμερικάνοι» μου έλεγε.

Ήταν γέννημα θρέμμα της Οκτωβριανής Επανάστασης και στον διπολικό κόσμο ήταν με τους Σοβιετικούς. Και την ίδια στιγμή που ανησυχούσε μήπως χάσουμε τον σοβιετικό στόλο από την Μεσόγειο, δεν είχε αυταπάτες: <<Δεν πάει άλλο η κατάσταση στην Σοβιετία. Όλο αυτό θα σκάσει. Και ξέρεις τι φοβάμαι;», έλεγε και τα έξυπνα μάτια του πίσω από τα γυαλιά μεγάλωναν από την ένταση. «Επειδή είναι έτσι το σύστημα και οι μάζες βρίσκονται σε χρόνια αδράνεια έως αποβλάκωση, η λύση μόνο μέσα από το κόμμα θα έρθει. Δεν μπορεί κάποιοι θα βλέπουν τον γκρεμό μπροστά τους. Χάνουν σε όλους τους τομείς από τους Αμερικάνους, στην τεχνολογία έχουν μείνει είκοσι χρόνια πίσω, μόνο στρατιωτικά τους ανταγωνίζονται, αλλά αυτό με τεράστιο κόστος. Κάποιος φωτισμένος άνθρωπος θα βρεθεί, να βάλει τέλος σε αυτή τη μούχλα. Φοβάμαι, όμως, ότι είναι πολύ αργά και ο κόσμος δεν θα ακολουθήσει. Κουράστηκε να ξεκινάει πάλι και πάλι. Δεν είναι από σίδερο. Δεν πιστεύουν πια στην ανανέωση του σοσιαλισμού, θέλουν ότι τους έλειψε και νομίζουν ότι μόνον ο καπιταλισμός θα τους το δώσει». Το πρόσωπό του σκοτείνιασε και συνέχισε, «Και όταν αυτή η τελευταία προσπάθεια αποτύχει, δεν θα μείνει τίποτε όρθιο από την Σοβιετική Ένωση. Και τότε όλος ο καταπιεσμένος εθνικισμός στην Ανατολική Ευρώπη θα τινάξει το καπάκι και θα δούμε πράγματα που δεν τα φανταζόμαστε. Ξέρεις τι άλλο φοβάμαι; Ότι αυτή η άγνωστη πίσω πλευρά της Σοβιετικής Ένωσης στην Ασία, αυτές οι σιωπηλές Σοβιετικές Δημοκρατίες που σχεδόν αγνοούμε την ύπαρξή τους, θα πάνε προς το Ισλάμ».

Όταν μετά το 1999, ένα-ένα τα κομμάτια του προφητικού παζλ έμπαιναν με ανατριχιαστική ακρίβεια στη θέση τους, δεν μπορούσα παρά να θαυμάσω τη διορατικότητα του Κύρκου. Αν η πολιτική είναι η τέχνη του προβλέπειν ο Κύρκος ήταν μεγάλος πολιτικός. Ακόμα και αν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε δίκιο όταν έλεγε: «Κύρκο, είσαι σε λάθος εποχή, σε λάθος χώρα και σε λάθος κόμμα.»


πηγή: protagon.gr

_________________
@radical30
avatar
radical30
Admin

Εγγραφή : 28/09/2009
Δημοσιεύσεις : 3499
Τόπος : Πόρτο Ράφτη
Ηλικία : 86

http://radicalrvolution-radical30.blogspot.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Λεωνίδας Κύρκος!!!

Δημοσίευση  radical30 Την / Το Δευ 29 Αυγ 2011, 03:23

Τα διδάγματα του Λεωνίδα
του Σταύρου Θεοδωράκη 29/08/2011

Ιούνιος 2011. Τον άφησα στο κρεβάτι. Η κουβέντα μας είχε κρατήσει πολύ. Ώρες ολόκληρες. Με παύσεις βέβαια. «Σταύρο τελειώσαμε» μου είπε κάποια στιγμή και έκανα σήμα στις κάμερες να κλείσουν. Η κυρία Ελένη, η γυναίκα από την Μολδαβία που τον φρόντιζε τα τελευταία χρόνια, οδήγησε το καρότσι στο υπνοδωμάτιο. Από τον Φεβρουάριο δεν περπατούσε. Ξάπλωσε και με χαιρέτησε. Έκανα δυο βήματα, ότι φεύγω τάχα και έμεινα από μακριά να τον παρατηρώ. Ένα παλιό κρεβάτι, μια όμορφη λευκή κουβέρτα, βιβλία στο κομοδίνο, φωτογραφίες. Οι γιοί του, ο Μιχάλης, ο Μίλτος, η γυναίκα του η Καλλί.

Ο νους μου πήγε σε μια άλλη μεγάλη συνάντηση μας. Νοέμβριος του 1995. Λίγους μήνες πριν (τον Αύγουστο του 94) την είχε χάσει. 45 χρόνια μαζί. «Ασήκωτη η μοναξιά. Τα βράδια η απουσία της είναι πολύ βαριά». Τότε μου είχε φτιάξει μόνος του καφέ στο μπρίκι. Μου τον έβαλε σε ένα φλιτζανάκι με το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. «Το έχω κλέψει από τις Βρυξέλλες». Γελάσαμε τόσο που ο Μπομπόνης, ο αγαπημένος του γάτος, ταράχθηκε και χώθηκε στην αγκαλιά του. «Άκου φίλε... γράψε για την τρυφερότητα» μου γύρισε ξαφνικά την κουβέντα. Έτσι του άρεσε.
Εκεί που σου μιλούσε για τα πολιτικά, άρχιζε τα «ποιητικά» του. «Χωρίς την τρυφερότητα δεν έχεις τίποτα. Τα χάνεις όλα. Είναι αναγκαία όσο ο αέρας». Τώρα και ο Μπομπόνης έχει φύγει....

17 Ιουνίου ημέρα Παρασκευή ήταν η τελευταία μας συνάντηση. Λίγο θυμωμένος με κάποιους συντρόφους του που «δεν μπορούν να ξεφύγουν από τον εγωισμό και τη βλακεία». (…) «Αυτά
τα λαϊκίστικα περί ανυπακοής και απειθαρχίας τα έλεγε και ο Μουσολίνι».

Καθόλου θυμωμένος όμως με τον Μίκη. «Ο Μίκης είναι Μίκης, ό,τι και να κάνει του το συγχωράμε» και μου έκλεισε το μάτι.

Κάθεται φρεσκοξυρισμένος απέναντι μου, αδυνατισμένος αλλά αν εξαιρέσεις ότι μιλάει λίγο πιο σιγά είναι ο ίδιος ο Λεωνίδας που αγαπήσαμε. Ο Λεωνίδας που διδάσκει.

Θυμάστε την Ελλάδα τον χειμώνα του 95; Ο Αντρέας άρρωστος, η Δήμητρα «πρωθυπουργός»… Μου έλεγε λοιπόν τότε: «Έχουν έρθει στο προσκήνιο οι φαύλοι, οι αυλικοί, οι μάγοι, οι σατανιστές, οι ραγιάδες, οι υποτακτικοί. Παπάδες και γονυκλισίες και βουλιάζει το ρωμέικο. Να πιάσουμε τις πέτρες και να τους κυνηγήσουμε. Άμετε στο διάολο. Λες και μας προετοιμάζουν ένα νέο μεσαίωνα».

Στο διαμέρισμα του στα Εξάρχεια στην οδό Καλλιδρομίου - αγορασμένο με δάνειο από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων - νόμιζες ότι μένει ένας φτωχός διανοούμενος και όχι ένας πολιτικός. Μπρίκια κρεμασμένα από καρφιά στους τοίχους, ντοσιέ με αποκόμματα, βιβλία
(ελληνικά και ξένα, φτηνά και ακριβά), μπουκαλάκια, θερμαινόμενα σώματα, ένας ξύλινος Δον Κιχώτης. «Το 'φερε δώρο ένας σύντροφος από την Αρμενία. Ήμουν τότε γραμματέας».

Ελενίτ και φθαρμένοι καναπέδες σε μια γωνιά της βεράντας, για να βλέπει υπό γωνία, το λόφο του Στρέφη.
«Είναι το πιο ωραίο σημείο του σπιτιού. Το έφτιαξε η γυναίκα μου. Εδώ καθόμασταν».
«Αν και άνθρωπος των σαλονιών τα καταφέρνατε μια χαρά και μακριά από αυτά», προσπάθησα τότε (το 95 λέμε) να τον πειράξω "θυμίζοντας" την φράση του Ανδρέα Παπανδρέου περί "σαλονάτων αριστερών". Παύση.

«Εκείνο το βράδυ γύρισα στο σπίτι και είπα στη γυναίκα μου, «είμαι ο δούκας του Λονγκ Άιλαντ». Με κοίταξε παραξενεμένη. Είμαι ο δούκας του Λονγκ Άιλαντ, της ξαναείπα, και εσύ είσαι η δούκισσα του Λονγκ Άιλαντ».
«Λόνγκ Άιλαντ – Μακρόνησος» μου είπε συλλαβιστά μήπως και καταλάβω.

«Και ο συνέταιρος σας ο Φλωράκης, ποιος δούκας ήταν;», συνέχισα εγώ στο ίδιο πνεύμα.
«Ο Χαρίλαος», επανέλαβε, κουνώντας το κεφάλι του. «Ήταν δύσκολο για τα κόμματα μας να δημιουργήσουν το ΣΥΝασπισμό. Έπρεπε να ξεπεράσουν τους εαυτούς τους. Πήγαινα σπίτι του τότε που η "Αυριανή" έγραφε για την χλιδή και τις βίλες. Μαζί τρώγαμε τα βράδια -με κρατούσε για παρέα- και μοιραζόμασταν το φαγητό που έστελναν οι αδελφές του. Ο ίδιος έπλενε τα πιάτα. Καμιά φορά και εγώ».

«Αυτά, όταν δεν τρώγατε ντολμαδάκια», συνέχισα να τον «τσιγκλάω».
«Ντολμαδάκια φάγαμε μια φορά. Γιατί μια, φορά πήγαμε στο σπίτι του Μητσοτάκη στην Γλυφάδα. Αλλά έγραφαν μέχρι και για δική μου αργυρώνητη σχέση με τη CΙΑ. Είχαν ξεσηκώσει τον κόσμο. Με απειλούσαν στο σπίτι, στο δρόμο. Και δεν βρέθηκε κανείς να πει φτάνει η αθλιότητα. Σταματήστε!».

Για το «'89» ο Λεωνίδας, Κύρκος μπορεί να μιλάει ώρες. Να τα εξηγήσει όλα να μην αφήσει σύννεφα. Για το'89 και το «Μακεδονικό». «Το αδιέξοδο βήμα του εθνικισμού» τον «τρέλανε». Το έκανε και βιβλίο. «Είναι χειρότερο από έγκλημα, είναι λάθος», έχει αντιγράψει την φράση του Ταλεϊράνδου στην πρώτη σελίδα του βιβλίου του.

«Η Ελλάδα είναι ένας τόπος χαμένων ευκαιριών» έλεγε συχνά. «Ένας τόπος που κυριαρχεί η γελοιότητα. Αν ήξερε ο φουκαράς ο Ρωμιός πόσο γελοίοι έχουμε γίνει. Δεν το ξέρει. Του το κρύβουμε. (…) Είμαστε έτοιμοι να διαπράξουμε τα χειρότερα εγκλήματα κατά του τόπου μας και
να αποδώσουμε την ευθύνη σε κάποιους τρίτους. Σε κάποιους ανθέλληνες. Ενώ οι χειρότεροι ανθέλληνες είμαστε εμείς. Η Ελλάδα των αεριτζήδων».

Δεν υπάρχει πουθενά φως; Τον ρώτησα. «Υπάρχει. Δέκα Γραμματικάκηδες ανασταίνουν την Ελλάδα και υπάρχουν πολλοί Γραμματικάκηδες, αλλά τους πατούν και εκείνοι αποσύρονται».
Ούτε που θυμάμαι γιατί είχε επιλέξει τότε τον Γιώργη Γραμματικάκη για παράδειγμα… θα ήταν τότε Πρύτανης της Κρήτης. «Είναι σαν να έχεις Δομάζους και να τους κρατάς στον πάγκο. Και
να παίζεις με παίκτες κλωτσοπατινάδας. Και Δομάζοι υπάρχουν - δεν είναι του μυαλού μου.
Μόνο που είναι στο περιθώριο... δεν είναι σε αυλές. Και εδώ οι αυλικοί κάνουν παιχνίδι».

«Στο σημερινό μασκαριλίκι μας οδήγησε η θεωρία για ισχυρές αυτοδύναμες κυβερνήσεις» επέμενε. «Να μάθουμε την τέχνη να συνεργαζόμαστε. (…) Εγώ είμαι σφουγγάρι. Άλλοι είναι πέτρα. Ξερνάνε. Εγώ γονιμοποιώ ό,τι ρουφάω».

Μιλώντας για πρωθυπουργούς, όταν έφτανε στον Σημίτη, ο τόνος της φωνής του άλλαξε.
«Στα χρόνια του συμμαζεύτηκε αρκετά η χώρα. Ο τόπος μας χρειάζεται έναν μεγάλο εκσυγχρονισμό. (…) Τον όρο εκσυγχρονισμό τον χρησιμοποίησε πρώτα το ΚΚΕ εσωτερικού, δεν είναι όμως ένας όρος ουδέτερος. Εγώ θέλω έναν αριστερό εκσυγχρονισμό».

Ξαναδιαβάζω τις φράσεις του και μένω ενεός! «Έχεις λεφτά, υπάρχεις. Δεν έχεις, είσαι τελειωμένος. Αυτό προσπαθούν να μας πουν. Ως πότε, όμως οι πεινασμένοι θα βλέπουν στην τηλεόραση τους χορτάτους και δεν θα μιλούν; Θα σηκωθούν και θα ζητήσουν μερίδιο στα πλούτη. (…) Επαναστάσεις, ανατροπές, εξεγέρσεις. (…) Οι υπήκοοι που θέλουν να γίνουν πολίτες. Οι άνεργοι που θέλουν να δουλέψουν. Οι αποκλεισμένοι που θέλουν να συμμετέχουν. Οι νέοι που θέλουν να δημιουργήσουν».

Και τώρα στην τελευταία μας συνάντηση του θυμίζω τα προφητικά του λόγια αλλά αυτός αντί να υπερηφανευτεί κουνάει το κεφάλι του απογοητευμένος. «Θα σωθούμε;» τον ρωτώ σαν σχολιαρόπαιδο. «Αν βρεθεί ένα νέο εθνικό όραμα, μπορεί. Τα μνημόνια από μόνα τους δεν σε σώζουν. Χρειάζεται να σηκωθεί το Έθνος. Αλλά ποιος θα το σηκώσει;».

ΥΓ: Οι φράσεις εντός εισαγωγικών είναι από συνεντεύξεις που μου έχει παραχωρήσει ο Λεωνίδας Κύρκος. Η μια από αυτές δημοσιεύθηκε στο «Ε» της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας» τον Νοέμβριο του 1995. Μια άλλη δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη. Δόθηκε την Παρασκευή 17 Ιουνίου. Ήταν η τελευταία συνάντηση του Λεωνίδα Κύρκου με δημοσιογράφο. Αποσπάσματά της θα δημοσιευθούν στα «Νέα» το Σάββατο 3 Σεπτέμβρη και θα προβληθούν κάποια στιγμή και στη τηλεόραση.

πηγή: protagon.gr







Θα σηκωθεί το Έθνος.
Όχι, γιατί υπάρχει κάποιος ημίθεος να το σηκώσει,
αλλά γιατί υπήρξαν, τις προηγούμενες δεκαετίες,
πολλοί άνθρωποι σαν τον Λεωνίδα Κύρκο,

Άνθρωποι σπουδαίοι, δημιουργικοί, με ήθος.
Φωτεινές προσωπικότητες που φεγγοβολούσαν,
μέσα στην καταχνιά της νεοελληνικής μας παρακμής.
Άνθρωποι που ζούσανε σεμνά, σχεδόν φτωχικά.

Καλό ταξίδι, Λεωνίδα Κύρκο.
Μην ανησυχείς,
ο σπόρος σου είναι
ένα εκατοστό κάτω από την επιφάνεια της γης,
έτοιμος να βλαστήσει.

_________________
@radical30
avatar
radical30
Admin

Εγγραφή : 28/09/2009
Δημοσιεύσεις : 3499
Τόπος : Πόρτο Ράφτη
Ηλικία : 86

http://radicalrvolution-radical30.blogspot.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης